Ya da ‘görüneni görememek’.

Oysa, bağıra bağıra geldi bugünler..

Yağız’ın ajansa dediği gibi;

‘Temmuzda başladı Düzce serüven, aralık sonunda gelindi’

Kayıtlar 18’e düştü, yetmedi 14’e geriledi.

Meteoroloji, -1 dedi, bugüne yoğun kar uyarısı yaptı.

Yetmedi, Afad mesaj attı, mevkiideki gsm’lere.

300 metrede 15 cm kar olacak dedi.

Odayeri yaylası bin rakım üstünde.

Kabaca, kar, yarım metreyi bulacaktır.

Ama ısrar edildi, hatta dün prologe etabı da yapıldı

Açıkçası, çok debelendim, Düzce’de kalmak adına.

Öngördüğüm, ‘bu yarış iptal olur’ idi.

Ve kalmadan, döndüm İstanbul’a.

İptal kararı, bugün 14.30’da alındı.

Günlerdir süregelen uğraşı, onca çaba heba oldu.

Onca emek, masraf ise çöp.

Bu yaşanan öngörülemez miydi?

Bence, öngörülebilirdi.

Neden ısrar edildi, yılbaşına üç gün kala bir yarış için?

Anlaşılabilir gibi değil.

Denilecektir ki, karda yarış yapılamaz mı?

Yapılır elbette. Hatta, bizdeki örneği Sarıkamış Rallisi.

Ama Düzce’deki Baja. Elli km’den fazla ve yüksek rakımda etap.

Gözetmenleri, hakemleri, resque’ları, çekicileri, ambulansı, itfaiyesi..

Nasıl gider, dağ başında o karda kıyamette nasıl kalabilir?

Bunları düşünüp ısrar etmemek en doğrusu idi.

Bari, bundan ders alalım ve artık takvimleri doğru dürüst hesaplayarak yapalım.

Yazın orman yangınları, kısım hava şartlarını göz ardı etmeyelim.

En mümkün zamanlarda yarışları düzenleyelim.

Çok mu zor? Zor diyen varsa, buyursun çözsün o zaman bu düğümü;

Masraf, çaba, emek, risk, kim ödeyecek bu faturaları?